எப்போதும் என் நினைவில் நிலைத்திருக்கும் என் முதல் வாசகி

எப்போதும் என் நினைவில் நிலைத்திருக்கும் என் முதல் வாசகி

அதுவும் எழுதச் சொல்லி கேட்டு வாங்கி படிக்கும், அந்நாளில் இருந்த வாசகி என்றால் என் அன்பு அக்கா தீபாவைத் தான் சொல்ல வேண்டும். கால ஓட்டத்தில் எனது பயணங்கள் என்னை அனைவரிடமிருந்தும் வெகுதூரம் கொண்டு சென்ற போது, அவரொன்றும் அதற்கு விதிவிலக்காக அமையவில்லை. பல ஆண்டுகள் கழித்து சந்தித்த போது.. மீண்டும் கேட்டார்… கவிதைகளை…

ஒரு வேளை அந்த வாசகி இல்லாமல் போயிருந்தால்.. பாவம் அந்த சிறு வயது கதை சொல்லி மகேந்திரன் கவிதைகளை தொடர்ந்து எழுதியிருக்கவே மாட்டான்.

பலரின் பிறந்த நாளுக்கும் நான் கொடுத்த வரிகளில் சில அவரது பிறந்த நாளுக்காக நான் எழுதிய வரிகள் என்பது எனக்கு மட்டுமே தெரியும்.

எந்த எதிர்ப்பார்ப்புமில்லா அன்புக்கு சொந்தக்காரி அவர்…

கருத்துக்களில் நாங்கள் வேறுபடலாம்… அன்பில்.. ஒரு போதும் இயலாது..

ஒரே குறைதான்… ஒரே கருவறையில் இருந்த இம்மண்ணிற்கு வரவில்லை நாங்கள்…

அவரது அன்னை இன்னும் என் வாழ்வோடு வாழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறார். நம்பிக்கையின் சின்னமாய்.. தானத்தின் சின்னமாய்..

இந்த நிகழ்வு பகிா்வில், அற்புதங்களிருக்காது ஆச்சா்யங்களிருக்காது.. அதனை நிகழ்த்தப்போகும் ஒரு ஜீவனை வளா்த்தெடுப்பதற்கான விதைகள் இருக்கும். வாழ்க்கையே அவ்வளவுதான். வாழ்ந்தால் அறியலாம் யாவரும்..

நீங்கள் படைத்த படைப்பாளன்
கருவெளி ராச. மகேந்திரன்

Advertisements

இதுவும் வாழ்வோ?

யார் கண்ணில் நாம் கண்ணீரைக் காண விரும்பவதில்லையோ… அவர்களை நாமே அழச் செய்வதுமுண்டு. அது ஒரு கொடுமையான சூழல் என்றால், இது போதாதென்று அவர்களை காலமும் விரட்டி விரட்டி கண்ணீர் சிந்த வைக்கும். இது அவர்களுக்கான சோதனையோ… இல்லை நமக்கானதோ.. நாம் அறிவதற்குள்ளேயே நம் வாழ்வு முடிந்து போயிருக்கும்.   இவை எல்லாவற்றையும் கொடுமையான நிலை ஒன்று உண்டு அது… நாம் வருந்தக் கூடாதென்பதற்காக தன் கண்ணீரை மறைத்து நம்மிடம் புன்னகித்து நடித்து செல்லும் அவர்களின் நிலை.  இதில் கொடுமை என்னவென்றால் அவர்கள் நமக்காக நடிக்கிறார்கள் என்பது நமக்குத் தெரியுமென்று அவர்களுக்கும் தெரியும்.  இது எத்தனை ஆச்சர்யமான வாழ்க்கை சூழல்…  அது குறித்து கேள்வியை முன் வைக்கும் ஒரு வார்த்தைக் கோர்வை..

அத்தனையும் மனதின் அருமையான விளையாட்டு… விளையாடுங்கள்..

இதுவும் வாழ்வோ? - கருவெளி